Duizelig

Nadine en Erik zijn met opa en oma een dagje naar de Efteling. Ze hebben er al weken naar uitgekeken en nu is het zover. Na een reis van meer dan een uur komen ze bij het pretpark aan.

‘Ik wil graag in zo veel mogelijk dingen!’ roept Erik en rent al voor de rest uit. Na een paar leuke attracties komen ze bij de eerste achtbaan. Die ziet er hoog en steil uit. ‘Ik blijf liever even hier zitten‘ zegt oma. Maar opa zegt: ‘Ik ga mee hoor, ik ben vroeger ook in de achtbaan geweest, dat was super leuk’ en hij loopt met Nadine en Erik mee. ‘Als dat maar goed gaat’ denkt oma.

Er staat een lange rij voor de achtbaan, maar na een tijdje ziet ze opa en de kleinkinderen in een karretje tevoorschijn komen. Het glijdt eerst snel vooruit over de baan maar gaat daarna heel langzaam omhoog tot het allerhoogste punt. Oma kan ze haast niet meer herkennen, maar ziet nog wel de rode jas van Nadine. Dan zijn ze over de top en met een enorme vaart dendert het karretje naar beneden. De kinderen hebben hun handen in de lucht maar opa houdt zich stijf vast aan de rand. Het karretje gaat een paar keer over de kop tot hij na een paar rondjes weer stilstaat.

Nadine en Erik springen er uit. ‘Nog een keer!’ roepen ze blij. Achter hen stapt opa helemaal wiebelig uit het karretje en hij pakt snel een leuning vast en gaat zitten. Oma gaat vlug naar hem toe. ‘Ik ben helemaal draaierig, ik kan zo niet lopen’ zegt opa. Oma gaat naast hem zitten en zij houdt hem stevig vast. Na een tijdje gaat het wel weer, maar opa gaat niet meer de achtbaan in…

In evenwicht

Je evenwichtsorgaan heb je niet nodig als je ligt (~ horizontaal), maar wel als je opstaat en op weg gaat (~ verticaal) om dan in evenwicht te kunnen blijven.

Als je evenwichtsorgaan ‘in de war’ is, bijvoorbeeld door zo’n achtbaan, of een draaimolen, dan merk je dat en voel je je duizelig en kun je zo maar vallen.

Het is heel bijzonder en niet voor niks dat je evenwichtsorgaan in je oor zit, waar je mee hoort. We zien dit ook in het Hebreeuwse woord voor oor: ‘ozen’, dat niet alleen ‘horen, luisteren’ betekent, maar ook ‘in evenwicht brengen’.

In de Bijbel heeft het goed gebruiken van je oren alles te maken met je evenwicht, of je evenwichtig bent, in balans, of je de WEG naar je bestemming kunt gaan en niet zo maar ‘valt’ (vergelijk: zondeval = horizontaal gaan).

Je kunt je oren alleen gebruiken voor het leven hier op aarde (~ horizontaal), maar dat is niet het doel van God met jouw leven. Hij heeft je oren gegeven, om Zijn woorden te kunnen horen en Zijn WEG te kunnen gaan (~ verticaal):

‘Ik onderwijs je en leer je de WEG die je moet gaan…’
(Psalm 32:8)