Sammy wandelt met zijn vader op de hei. Ze zien in de verte een kudde schapen en lopen erheen. Dan zien ze ook de herder en de herdershond. De hond zit netjes naast de herder, die zijn kudde in de gaten houdt. Opeens wordt de hond actief. Hij rent om de kudde heen en gaat dan vlak langs de schapen lopen. Die komen daardoor in beweging. De hond loopt dan weer links en dan weer rechts langs de kudde en zo stuurt hij de kudde een bepaalde kant uit. ‘Hoe weet die hond dat toch?’ vraag Sammy. ‘Ja, eigenlijk doet de hond dat niet, maar de herder, let maar eens op’, zegt zijn vader. Sammy let goed op en ziet wel dat de herder een fluitje in zijn mond heeft, maar hij hoort helemaal niks. ‘De herder geeft de hond commando’s met dat hondenfluitje en zo weet de hond wat hij moet doen, hij is daarvoor getraind.’ ‘Ah, een soort afstandsbediening dus’, lacht Sammy.
Met een hondenfluitje kun je geluiden maken, die mensen niet kunnen horen, maar honden wel. Zo is er ook licht dat wij niet kunnen zien, maar dat er wel is.
Er zijn mensen die zeggen: ‘God bestaat niet, want ik zie Hem niet en ik hoor Hem niet’. Dat is dus geen goede reden, want een hondenfluitje hoor je ook niet en infrarood licht zie je niet, maar het bestaat wel…
‘Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord… dat heeft God bestemd voor wie Hem liefheeft.’ (1 Korinthe 2:9)
de dingen die wij kunnen waarnemen zijn maar een klein deel
van het grote geheel
‘Gelukkig zijn zij, die niet zien en toch geloven.’ (Johannes 20:29)
Auteur en foto: Redactie
