Hanna is in de tuin aan het spelen en daar ziet ze een cocon aan een tak hangen. Ze bekijkt deze cocon eens goed en ziet dat er al een klein gaatje in zit. De vlinder in de cocon is bezig om eruit te komen. Het is echt moeilijk voor de vlinder, dat ziet ze wel. Het duurt heel lang en de vlinder worstelt, maar het lukt maar niet. Hanna krijgt medelijden. Die cocon is zeker te hard voor de vlinder. Weet je wat, zij gaat helpen.
Ze rent naar huis en haalt en heel klein scherp schaartje. Heel voorzichtig knipt ze de cocon open zodat de vlinder eruit kan kruipen. En ja hoor, dat doet de vlinder, hij kruipt er gelijk uit. Wat is Hanna blij dat zij de vlinder heeft geholpen. Nou kan de vlinder mooi gaan vliegen. Maar wat zien zijn vleugeltjes er verkreukeld uit. De vlinder blijft zitten op de tak en gaat helemaal niet vliegen…
Wat Hanna zo goed bedoeld gedaan heeft, is juist helemaal niet goed. Deze vlinder heeft nooit meer kunnen vliegen. Een vlinder moet het juist moeilijk hebben om uit zijn cocon te kruipen. Door de druk die dan op zijn lijfje komt, wordt er vocht in zijn vleugeltjes gepompt wat nodig is om daarna te kunnen vliegen.
Zo kunnen er ook in ons leven moeilijke dingen zijn, waar we zelf doorheen moeten, waar iemand anders ons niet bij kan helpen. En juist de dingen, waar het erom gaat, tot je bestemming te komen, zoals een rups een vlinder kan worden, daarin gaat elk mens een eigen, heel persoonlijke weg.
‘Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, brengt in ons een alles overtreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg.’ (2 Korinthe 4:17)
Het Griekse woord voor ‘vlinder’ is ‘psyche’ en dit betekent ook ‘ziel’: een vlinder vertelt van een ziel die vrij is, die bevrijd is.
Auteur en foto: Redactie
