Nieuwe tanden

Sanne heeft een tand los. Mama vertelt haar, dat ze nu nieuwe tanden krijgt: grote-mensen-tanden. Sanne voelt zich heel groot en is benieuwd hoe dat zal gaan. Elke dag voelt te even aan haar tand of die al verder los gaat.

Een paar dagen later, op vrijdagmiddag, komen opa en oma bij hun en zij blijven het hele weekend logeren. Oma heeft lekkere koeken gebakken en die mogen ze proeven. Als Sanne er een hap van neemt, schiet opeens de tand los. Verbaasd kijkt zij naar het tandje en blij roept ze: ‘Nu krijg ik nieuwe tanden’ en ze danst door de kamer. Van mama krijgt ze een klein bakje om het tandje in te doen en ’s avonds bij het tandenpoetsen zet ze dat bakje boven de wastafel naast haar tandenborstel.
De volgende ochtend loopt ze naar de badkamer. Daar staat naast haar bakje nog een bakje. Ze doet het open en ziet daar een vorm met tanden erin liggen. ‘Zijn dat mijn nieuwe tanden?’ denkt ze verbaasd en ze stopt ze in haar mond. ‘Ze zitten helemaal niet lekker’ moppert ze en ze loopt naar beneden naar mama. ‘Mam kijk eens, mijn nieuwe tanden passen niet!’ en ze doet haar mond open. Mama’s mond valt ook open, maar dan van verbazing. Ze begint heel hard te lachen. ‘Dat zijn de tanden van opa!’

Tanden

Tanden zijn heel belangrijk om iets te kunnen afbijten en om te kauwen. Kleine baby’s hebben nog geen tanden. Die hebben ze ook niet nodig, want ze drinken alleen nog maar melk. Maar als ze groter worden, hebben ze ook ander eten nodig, waar ze op kauwen moeten en dan krijgen ze tanden.

Zoals het gaat met het voedsel voor ons lichaam, onze buitenkant, zo gaat het ook met het voedsel voor onze ziel, onze binnenkant, ons hart.

Als we nog maar net ‘opnieuw geboren’ zijn, hebben we ‘melk’ nodig, gemakkelijk voedsel, dat we ‘kant en klaar’ krijgen en dat we alleen maar hoeven te slikken.

Maar als we geestelijk gaan groeien, dan willen we graag zélf gaan eten en hebben we ook ‘stevig voedsel’ nodig, waar we flink op moeten kauwen om het door te kunnen slikken.

Hebreeën 5:12 gaat over mensen die al lang zulk ‘stevig voedsel’ zouden moeten kunnen eten, maar tegen hun wordt gezegd: ‘Jullie zijn net baby’s die geen vast voedsel kunnen verdragen en daarom nog melk moeten drinken.’